Dit raakte me altijd diep
Ruim 30 jaar stond ik met veel liefde voor de klas. Ik zag kinderen groeien, leren en spelen. Maar ik zag ook iets anders: kinderen die vastliepen. Niet omdat ze de lesstof niet begrepen, maar omdat hun 'rugzakje' simpelweg te vol zat.
Het raakte me altijd diep als ik een kind zag worstelen met emoties waar het geen raad mee wist. Ik zag al snel; alleen praten of extra uitleg op school is niet genoeg. Deze kinderen hebben een plek nodig waar ze even niet hoeven te 'presteren', maar waar ze mogen zijn.
Dat was voor mij de drijfveer om de Master Speltherapie te volgen. In mijn praktijk kijk ik verder dan labels of rapportcijfers. Ik kijk naar het unieke kind dat voor me staat en vraag me af: "Wat heb jij nodig om je eigen glans weer terug te vinden?"






